Beeldbepalend 363

Wageningen – Het Depot 3

Woensdag 20 mei 2026

Stichting Utopa heeft aan de wieg gestaan van Het Depot in Wageningen. ‘Onze samenleving legt zwaar de nadruk op bepaalde waarden, maar plaatst daardoor andere in de schaduw’, schrijft de stichting op haar site. De stichting probeert de onevenwichtigheden te compenseren met eigen initiatieven en het steunen van andere projecten. Uit die idealen is de beeldengalerij voortgekomen. Die is te vinden in het arboretum De Dreijen, in het arboretum Hinkeloord en in Villa Hinkeloord waar een permanente tentoonstelling van Eja Siepman van den Berg is te zien naast enkele wisselende tentoonstellingen. Ook het gebouw De Peppel hoort erbij. Ook hier zijn beelden te vinden, maar dit wordt tevens gebruikt voor educatie.

Deze derde aflevering over Het Depot start ik met Grote stap van Eja Siepman van den Berg (1943 Eindhoven) van wie ik al in meerdere plaatsen werk heb laten zien. Het bronzen beeld van een vrouw zonder armen en hoofd is een verwijzing naar de oud-Griekse beeldhouwwerken.

De vrouw oogt trots en maakt in tegenstelling tot de titel met haar rechtervoet een kleine pas voorwaarts. En ik vraag mij af of zij in gedachten al op weg is naar het volgende beeld.

Het tweede kunstwerk in dit blok is gemaakt door Lia van Vugt. Deze beeldhouwster is geboren in 1945 op Goeree Overflakkee en studeerde monumentale vormgeving aan de academie Artibus in Utrecht. Geïnspireerd door de lessen bij Jan van Luyn volgde zij daarna een beeldhouwopleiding aan de Jan van Eyck academie in Maastricht en een vervolgstudie aan de Brera Academie in Milaan.

Belangrijk in haar werk is dat het beeld van alle kanten bekeken moet kunnen worden. ‘Het gaat erom hoe het beeld ingrijpt in de ruimte eromheen’, zegt Van Vugt. ‘Het handmatige proces is een vorm van meditatie, van met jezelf praten zonder exact te weten wat je aan het zeggen bent.’ Het resultaat is het marmeren Zonder end dat zij gemaakt heeft in opdracht van Het Depot.

De Franse kunstenaar Benoît Luyckx is in 1955 geboren in Algiers met Belgische (vader) en Spaanse (moeder) roots. Tijdens zijn eerste reis naar Carrara raakt hij in de ban van wit marmer. Twee jaar later, in 1981, bezoekt hij New York en ontdekt hij de architectuur en vooral de moderne kant daarvan. Deze veelzijdige beeldhouwer laat dat ook zien in zijn serie architectonische werken zoals Grande Torse dat hij in 2004 heeft gemaakt uit Belgisch hardsteen en naast villa Hinkeloord staat.

Aan de andere kant van dit pand staat Land van melk en honing. Dit kunstwerk is gemaakt door de in 1960 in Amsterdam geboren beeldhouwster Petra Boshart wiens overgrootvader, grootvader en vader steenhouwers waren. Bij de Academie voor beeldende vorming heeft zij haar opleiding genoten en haar kennis geeft zij onder andere door bij de Gooise Academie en bij Fluxus in Zaandam. Boshart woont in haar geboortestad en heeft haar atelier in Abcoude.

‘Mijn werk is altijd een weerslag geweest van mijn leven’, zegt Boshart. ‘Soms zijn de beelden rauw, krachtig en simpel, soms meer verfijnd en gedetailleerd. Steen spreekt een eigen taal, waar je met geduld naar moet luisteren. Ik streef er naar tijdens het werkproces ruimte toe te laten voor intuïtie en toeval en geniet het meest als het eindresultaat mijzelf verrast en diepere lagen en betekenissen prijs geeft.’ In 2000 maakte zij dit beeld, dat onderdeel uitmaakt van een serie werken die te maken hebben met haar moederschap en het voeden van haar zoon.

En dat brengt mij bij Driehoeksverhouding van Marti de Greef, die geboren is in 1951 in Eindhoven waar hij aan de Academie voor Industriële Vormgeving studeerde. Hij werkte lange tijd als bronsgieter in Asten en Nederweert, maar creëerde zelf ook beelden. Hij gebruikte daarvoor hout, aluminium, porselein, lood en werkte tevens met brons. Het menselijk lichaam prikkelt en daagt hem uit, waarbij hij steeds weer een andere compositie vindt. Soms realistisch, soms abstract. Voor mij is dit bronzen beeld uit 2001 een mooie afsluiting van dit hoofdstuk.

 

rompzalig

 

wend nog niet de steven

want vergetelheid dreigt

ook dit is mijn leven

dat hoofden overstijgt

 

de romp een vast gegeven

waarover niemand zwijgt

de borsten om het even

een enkeling die hijgt

 

‘k zie haar benen beven

als zij ietsjes nijgt

niets blijft er nog kleven

nadat zij haar pasje krijgt

 

Opa IJsbeer

 

Verantwoording

1.       1. Inleiding – utopia.nl – hetdepot.nl

2.       2. Stap – beeldenvanwageningen.nl

3.       3. End – liavanvugt.nl

4.       4. Grande – benoit-luyckx.com

5.       5. Land – wikipedia – nkvb.nl – hetdepot.nl

6.       6. Driehoek – martidegreef.nl