Deel 118

ArtZuid 2021 8

Woensdag 1 september 2021

Soms denk ik wel eens dit had mijn jongste kleinzoon ook kunnen maken. En als hij bijna dezelfde tekening heeft gefabriceerd wordt het toch geen kunst genoemd. Speelt hij met klei dan komen er de vreemdste figuren tevoorschijn. Heeft hij het in zijn vingers om… Wat maakt iemand tot kunstenaar? Hoe vreemd moet iets zijn voor het een kunstwerk wordt genoemd? Bepaalt het collectief dat? Met verwondering en soms zelfs afgrijzen kijk ik naar diverse kunstwerken. Een ander moment word ik ergens warm van, vrolijk van, blij van. Dat overkomt mij soms ook tijdens mijn wandeling over de Amsterdamse Apollolaan tijdens ArtZuid 2021.

Are we not drawn onward, we few, drawn onward to new era? Zo dat staat er echt, dit is de titel van het eerste object van deze achtste aflevering. De Duitser Johannes Büttner maakte dit in 2021. Deze Duitse performer is geboren in 1985 in Frankfurt am Main en onderzoekt de algemene onzekerheid van onze tijd. De relatie tussen menselijke en gemechaniseerde arbeid is een terugkerend motief in zijn performances en installaties. Daarmee toont hij zijn eigen verhaal.

Büttner werkt regelmatig samen met mensen buiten de kunstwereld zoals carrosseriebouwers, metaaldieven, voedselbezorgers etc. Volgens hem leiden de flexibele arbeidsmarkt en de opkomst van apps en digitale platformen in veel gevallen tot uitbuiting van de nieuwe, digitale arbeidersklasse, een nieuwe vorm van slavernij.

Maar kunnen wij nog terug met ons leven? Kun je nog terug als je achteraf iets kapot hebt gemaakt? Terug naar de titel. Lees die nogmaals, maar nu van achteren naar voren.

Werk van Erwin Wurm (1954) heb ik twee jaar geleden ook al gezien in de biënnale, onder andere bij het Gelderlandplein. Deze Oostenrijker is een meester in het verkleinen en meestal vergroten van zijn objecten. Aanvankelijk wilde hij kunstschilder worden schreef hij zich in op de kunstacademie waar hij werd toegelaten in de beeldhouwklas. Het deerde hem uiteindelijk niet en met  zijn Big Psycho raakt hij meerdere kijkers. Dit bronzen kunstwerk maakte Wurm in 2010.

For the most beautiful one is door Joseph Klibansky in 2021 gemaakt. Kunst en schoonheid gaan hand in hand, maar zijn soms ook arbitrair. Deze in 1984 in Zuid-Afrika geboren kunstenaar woont in Laren en heeft zijn atelier op een bedrijventerrein in Naarden. Hier werkt hij met een heel team, waaronder diverse familieleden. Zijn allereerste overzichtstentoonstelling was te zien in de Fundatie in Zwolle, de thuisbasis van de samensteller van deze ArtZuid.

Zijn kunstwerken gaan inmiddels de gehele wereld over. Klibansky schuwt de commercie niet, maar laat het verhaal van een kunstwerk wel over aan de kijker zelf. ‘Jij bent de viewer, het is niet altijd aan de artist om alles uit te leggen. Ik wil dat mensen zelf hun verhaal hebben. Art is in the eye of the beholder.’

De Amerikaanse Ursula von Rydigsvard is in 1942 geboren in Deensen (Brunswijk) als dochter van een Poolse moeder en een Oekraïense vader. Na de Tweede Wereldoorlog verbleef het boerengezin vijf jaar lang in acht verschillende vluchtelingenkampen voor ontheemde Polen, waarna de familie via het Marshallplan in 1959 naar de Verenigde Staten kon. Hier kreeg zij de gelegenheid haar creativiteit te ontwikkelen. Op de Columbia University koos zij uiteindelijk voor beeldhouwen. ‘Sculturen bezitten meer realiteit, substantie, je kunt ze vastpakken’, zegt ze over haar keuze.

In haar werk vindt Von Rydigsvard haar inspiratie vooral in de natuur en werkt vooral met cederhout, maar ook wel met andere houtsoorten. Malutka II, betekent de jongere en is gemaakt in 2018, is haar bronzen object dat te zien is langs de Apollolaan. Sommigen noemen haar sculpturen menselijke surrogaten, iets wat de Amerikaanse bestrijdt.

De Chinese kunstenaar Zhan Wang is in 1962 in Beijing geboren en speelde als kind vestoppertje tussen de rotspartijen in een park. Op het Industrial Arts College in zijn geboortestad specialiseerde hij zich in de sociaal-realistische Sovjet-kunst. In 1983 ging Zhan Wang naar de CAFA (Centrale Academie voor Schone Kunsten) en verdiepte zich in de moderne beeldhouwers. In 1995 realiseerde hij zich dat voor de belangrijkste gebouwen in Beijing gongshi stonden, die hij als kind beklom. Deze natuurlijke stenen inspireerden hem. 45 Degrees Artificial Rock is zijn bijdrage aan ArtZuid en is gemaakt in 2014 van roestvrijstaal.

De Belgische tekenaar, schilder en beeldhouwer Arne Quinze woont en werkt in Sint-Martens-Latem. Hij is in de jaren tachtig begonnen als graffitikunstenaar. Quinze, geboren in 1971 in Gent, ging al snel met zijn spuitbus de levenloze monotonie van Brussel te lijf en veranderde al snel van Street Art naar Public Art met terugkerende thema’s als sociale interactie, verstedelijking en diversiteit.

Al snel maakte Quinze naam met zijn enorme installaties en fleurde tevens steden op met bloemen met enorme afmetingen en bijzondere kleuren.

‘Mensen bij elkaar brengen’, is volgens hem het ultieme doel van openbare kunst. Om zijn bijna zes meter hoge Lupine sculpture kun je moeilijk heen. Dit in 2020 gerealiseerde werk van aluminium is voor velen een trekker.

Het volgende bronzen beeld heet BABBO en is gemaakt in 2000 door de Italiaanse kunstschilder en beeldhouwer Sandro Chia, geboren in 1946 in Toscane. Hij studeerde aan het het Instituto d’Artedi Firenze en daarna aan de Academia di Belle Arti di Firenze. In zijn beginjaren behoorde hij bij Transavanguardia, een neo-expressionistische beweging.

Als beeldhouwer leent hij vrijelijk uit de kunstgeschiedenis en benadrukt daarmee de wedergeboorte van het menselijk lichaam in de kunst. De glorietijd van BABBO (vader) is voorbij. Getooid met dierenvel en knots beseft hij dat ook, hoewel ze daar sommige gebieden misschien anders over zullen denken.

Tal Rozenzweig is in 1967 geboren in Tel Aviv (Israël) en verhuisde al jong naar Denemarken en studeerde aan de Koninklijke Deense Academie voor Schone Kunsten. Voor zijn schilderijen en sculpturen gebruikt deze Deense kunstenaar de naam Tal R. Deze aflevering sluit ik af met zijn Man backwards on horse uit 2019. De houding van de man op het paard staat hier bijna symbool voor de tegendraadsheid in de moderne kunst.

 

ommekeer

 

gerafeld en uiteen

getrokken de man

en de bloemen

in het veld van eer

 

de wolf die strijdt

met de vlinder

om de aandacht

krijgt de meeste eer

 

gesneden en gestreden

met de man van staal

en dan het moment

de ommekeer

 

Opa IJsbeer

 

Verantwoording

1.       Inleiding – eigen informatie

2.       Büttner – bienal.iksv.org – ArtZuid

3.       Wurm – ArtZuid

4.       Klibansky – trouw.nl

5.       Rydingsvard – wikipedia – ArtZuid

6.       Wang – ArtZuid

7.       Quinze – arnequinze.com

8.       Chia – wikipedia – ArtZuid

9.       Tal R - ArtZuid